Drodzy Rodzice!

Zapraszamy do wspólnej zabawy i ćwiczeń z dziećmi!

Zajęcia w terenie są korzystne dla zdrowia i psychicznego odprężenia dzieci. Są one symbolem swobody i radości. Mają również duże znaczenie wychowawcze. Wyrabiają zaradność, samodzielność, wytrzymałość, inicjatywę, pomysłowość. Zabawy w terenie uczą orientacji i swobodnego poruszania się w terenie, pokonywania przeszkód. A najważniejsze to wspólne przebywanie, spędzanie wolnego czasu rodzica z dzieckiem. Korzystając z pięknej jesiennej pogody zapraszam do parku, lasu. Oto kilka ciekawych zabaw i ćwiczeń w terenie:

  1. Przejście po leżącym pniu drzewa: dziecko ostrożnie wchodzi na pień leżącego drzewa i przechodzi po nim jak po kładce. Na końcu zeskakuje do przysiadu podpartego. (zabawę możemy powtarzać)
  2. Rzuty szyszką do celu: rodzic z dzieckiem zbiera szyszki (przynajmniej po 2). Z odległości 8-10 kroków celują prawą i lewą ręką do leżącego pnia drzewa.
  3. Szukamy najgrubszego drzewa (sprawdzamy kilka drzew): aby sprawdzić grubość drzewa, rodzice z dziećmi biorą się za ręce wokół drzewa.
  4. Szukamy najwyższego drzewa (sprawdzamy kilka drzew): stajemy wyprostowani przy drzewie starając się ocenić jego wysokość.
  5. Tor przeszkód
  • przejście po pniu
  • bieg 10-15 kroków przed siebie
  • skok dosiężny do gałęzi
  • kto dalej rzuci szyszką
  • bieg do wyznaczonego drzewa

6.‘’Korzenioplastyka’’ - Szukanie gałęzi, korzeni o dziwnym kształcie: na zakończenie pobytu w lesie lub parku proponujemy dziecku aby poszukało gałęzi, korzeni o dziwnym kształcie przypominającym np. postać ludzką, zwierzęcą. Po powrocie do domu wspólnie dodajemy jakiś element i uzyskujemy ciekawą kompozycję figuralną lub abstrakcyjną. ‘’Korzenioplastyka’’ bardzo rozwija wyobraźnię i smak artystyczny. Zachęcam również do wykonania figurek z szyszek, żołędzi połączonych z innym tworzywem przyrodniczym.

Opracowała

Dorota Chruściel

Jest to jedna z zagadek macierzyństwa, z którą mamom trudno jest się pogodzić. Nie ma dnia żeby w przedszkolu nie obserwować takiego zachowania. Często mamy proszą o pomoc lub zrozumienie.

Każda mama przeżyła sytuację, w której zostawia swoje dziecko z kimś innym. Ma wtedy wyrzuty sumienia. Wraca do pochwał, achów i ochów, jakie ono zdolne, grzeczne i oczywiście samodzielne. Wracając do domu dziecko na sam odgłos dzwonka przy drzwiach zmienia się w diabełka. Mamy reagują różnie. Wiele z nas ma w tym momencie wyrzuty sumienia, że musieliśmy zostawić je z kimś innym. W końcu to nie istotne , czy byłaś w pracy, u lekarza czy w delegacji. Wracasz, a dziecku ewidentnie dzieje się krzywda. Było szczęśliwe, a na Twój widok płacze, jakbyś była ostatnią osobą na ziemi, którą miało w tym momencie zobaczyć. Rozpacza jakby nie chciało z Tobą zostać i szczerze było nieszczęśliwe z powodu Twojego powrotu.

Usprawnianie motoryki małej

W odróżnieniu od motoryki dużej, która angażuje mięśnie, ścięgna oraz wiązadła w całym ciele, motoryka mała odnosi się jedynie do małych mięśni dłoni i palców. Jest ona niezwykle ważna dla takich aktywności, jak: pisanie, rysowanie, wycinanie, rozpinanie i zapinanie guzików i suwaków, wiązanie sznurowadeł czy też posługiwanie się sztućcami. Dzięki dobrze rozwiniętym umiejętnościom z zakresu małej motoryki dziecko jest w stanie manewrować narzędziem pisarskim bądź nożyczkami i dzięki temu pisać, rysować oraz wycinać. Niezwykle istotnym aspektem w rozwoju motoryki małej jest rola dominującej i niedominującej ręki. Intensywny rozwój prawo- lub leworęczności, zwanej inaczej lateralizacją, następuje około trzeciego, czwartego roku życia. Powinna być ona ustalona, zanim dziecko pójdzie do szkoły, i całkowicie określona ok. dziewiątego, dziesiątego roku życia. Podczas gdy rola ręki dominującej przy czynności pisania jest oczywista - ma ona trzymać narzędzie pisarskie i pozwalać nim manipulować, tworząc rysunki bądź znaki liter i cyfr, znaczenie ręki niedominującej może niektórym wydawać się niejasne. Niemniej jednak także ta ręka wykonuje bardzo użyteczną pracę, ponieważ stabilizuje kartkę, po której piszemy lub z której coś wycinamy. Dobra koordynacja pracy obydwu rąk pełni istotną funkcję nie tylko w procesie pisania, ale także przy wykonywaniu wielu codziennych zadań.

Rozwój chwytu;

 rece

Dlaczego odpowiedni uchwyt ołówka jest istotny?

Poważne kłopoty ze spaniem ma już co czwarty polski nastolatek i co drugi dorosły. Niestety, przedszkolaki i młodsi uczniowie nie śpią jak susły. Sen jest maluchowi bardzo potrzebny – jego mózg i układ nerwowy zaczynają teraz pracować pełną parą. Tak jak w najlepszym programie komputerowym podczas snu mózg porządkuje oraz szufladkuje informacje, które dotarły do niego w ciągu dnia. To właśnie dzięki temu mogą one na trwałe zapisać się w pamięci dziecka.